Znaczenie zasady podejścia systemowego

Zasada podejścia systemowego umieszcza poszczególne elementy systemu w ich środowisku i obserwuje relacje między nimi. Zamiast najpierw badać konkretne zjawisko - linię montażową samochodów lub hierarchię plemienną - podejście systemowe obejmuje badanie sposobu działania każdego systemu, a także tego, jak odnosi się on do swojego środowiska zarówno w teraźniejszości, jak i historycznie.

Na przykład hierarchia plemienna ma cechy, które mogły powstać jako rozwiązania problemu głodu w społeczeństwie przedrolniczym. Linia montażowa mogła powstać jako sposób na zwiększenie wydajności, ale w czasie, gdy dobrobyt pracownika nie był brany pod uwagę. Gdy dobrostan pracownika zostanie powiązany z produkcją produktu, zmiany w systemie mogą poprawić zarówno wydajność, jak i zadowolenie pracowników.

Krótka historia zasady podejścia systemowego

Ogólna teoria systemów, obejmująca zasadę podejścia systemowego, została po raz pierwszy zaproponowana formalnie w 1968 r. Wraz z publikacją „Ogólnej teorii systemu: Podstawy, rozwój, zastosowania _ Ludwiga von Bertalanffy”. . Wcześniejsze badania naukowców i autorytetów, takich jak antropologów Margaret Mead i Gregory Bateson, a także krótsze artykuły samego Bertalanffy'ego dotyczyły różnych elementów, nie proponując jednolitej teorii.

Aż do powojennych badań tych i innych uczonych o podobnym umyśle, podejście do zrozumienia i pracy z systemem generalnie zaczynało się od konkretnego systemu, takiego jak na przykład plemię Nowej Gwinei lub linia produkcyjna samochodów. Badania te rozwinęły się następnie od kontemplacji specyfiki jednego systemu w kierunku uogólnionego zrozumienia tego, co dzieje się w tego rodzaju systemie, ujawniając coś o systemie - jego cechy i typowe procesy, na przykład, czego nie dało bardziej konkretne, szczegółowe badanie. .

To co Bertalanffy i jego koledzy zrobili inaczej, to najpierw rozważenie systemu - dowolnego systemu - w sposób abstrakcyjny. Poszczególne systemy reprezentowały wtedy konkretne instancje systemów w ogóle, a nie, jak wcześniej, odwrotnie.

Przydatność tego podejścia została potwierdzona przez jego ciągłe i coraz szersze stosowanie w badaniach systemowych w inżynierii, lingwistyce, antropologii i zarządzaniu biznesem.

Znaczenie zasady podejścia systemowego

To, co sprawia, że ​​podejście Bertalanffy do analizy systemów jest ważne, to jego zastosowanie w wielu różnych dziedzinach. Badanie Bertalanffy'ego rozpoczyna się od rozważenia dwóch różnych rodzajów systemów: zamkniętego i otwartego. Każdy z tych systemów zawiera technologię - na przykład podstawę sieci dystrybucyjnej - oraz ludzi - osoby, które zarządzają siecią dystrybucyjną. Każdy element systemu składa się z mniejszych podsystemów, które mogą zawierać podsystemy. Każdy element systemu otwartego łączy się również z większym środowiskiem: klientami i innymi osobami spoza systemu, którzy się z nim komunikują.

Zarządzanie systemami w biznesie

Zarządzanie systemami w biznesie można podzielić na cztery szerokie obszary:

  • systemy produktów i ich konteksty

  • systemy usług i ich konteksty
  • systemy przedsiębiorstwa zawierające systemy produktów i usług
  • systemy systemów: konteksty środowiskowe, w których występują systemy przedsiębiorstwa

Inżynieria systemów stosowanych w biznesie na poziomie produktu może rozpocząć się od analizy wszystkich różnych danych wejściowych do tego systemu: materiałów, maszyn produkcyjnych i organizacji HR, zaludnienia systemu rozwoju produktu. Analiza identyfikuje również wszystkie przepustowości systemu, które, ogólnie mówiąc, obejmują proces produkcyjny. Analiza kończy się wynikami: produktami.

Po analizie różne elementy wejściowe, przepustowe i wyjściowe są oceniane pod względem ich wzajemnych relacji. Inżynierowie analizy systemów mogą następnie zidentyfikować obszary, w których najbardziej potrzebne są ulepszenia w różnych obszarach systemu. Ponieważ te ulepszenia są zawsze umieszczane w kontekście ich środowisk, unika się patchworkowych rozwiązań i niezamierzonych konsekwencji.